در مورد سازه های آبی شوشتر بیشتر بدانید !

در مورد سازه های آبی شوشتر بیشتر بدانید !

در مورد سازه های آبی شوشتر بیشتر بدانید !

شوشتر از شهرهای استان خوزستان در جنوب غربی ایران است. این شهر در دامنه کوه های زاگرس قرار دارد. پس از حمله اعراب به ایران این شهر زیبا، لقب دارالمومنین (شهر مومنان) را گرفت. شوشتر با مساحت ۲۴۳۶ کیلومتر مربع در شمال استان خوزستان قرار گرفته است.

جمعیت آن ۱۳۹ هزار نفر است و پنجاه و هفتمین شهر از نظر جمعیت در ایران است و در استان خوزستان پس از کلانشهر اهواز و شهرهای دزفول و آبادان چهارمین شهر بزرگ استان از لحاظ جمعیت محسوب می شود. شوشتر علاوه بر خاک آبرفتی دامنه زاگرس که بسیار حاصلخیز است دارای معادن گچ، آهک، سنگ ساختمانی، شن و ماسه است.

در شوشتر جنگل های بزرگی به صورت بیشه نیز در میان شاخه های مختلف رودخانه کارون وجود دارند.

جنگل ها و مراتع شوشتر ۱۷۵ هزار هکتار است. شوشتر دارای زمستان و پاییزی مدیترانه ای می باشد. این شهر با زیست بوم جلگه ای-کوهستانی خود در سراسر سال و به ویژه در نوروز، پذیرای گردشگران است. گرم ترین و سردترین ماه های سال این شهر به ترتیب تیر و دی می باشند. طبق گفته تاریخ نویسان، شوشتر به معنی خوبتر است و چون شهر شوش رو به ویرانی می رفت، این نام ایجاد شد.

این منطقه خوش آب و هواتر و حاصلخیزتر از شوش بود و آن را شوشتر یعنی از شوش بهتر نامیدند. شوشتر و آثار باستانی آن در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ در اسپانیا به عنوان دهمین اثر ایران با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید. زبان مردم شوشتر گویش شوشتری از گویش های زبان فارسی است.

همچنین گویش بختیاری و زبان عربی نیز دیده می شود. شوشتر شهری دیدنی است که صنایع دستی فراوانی دارد که از جمله آن به پارچه بافی، ابریشم بافی، کپو بافی، جاجیم بافی، حجاری (سنگتراشی)، معرق ساقه گندم، فلز کاری و طلاسازی و زرگری اشاره می کنیم. قدیمی ترین آثار شناخته شده در شوشتر مربوط به دوران پارینه سنگی و پیش از تاریخ بوده است.

این شهر در دوره ایلامی به دلیل نزدیکی به معبد چغازنبیل از اعتبار ویژه ای برخوردار بوده است.

شوشتر در دوره اشکانیان پایتخت حاکمان محلی خوزستان بوده و در زمان ساسانیان یکی از مراکز مهم خوزستان به شمار می رفته است. این مقاله درباره اجزای سازه آبی شوشتر و جاذبه گردشگری سازه آبی شوشتر است.

در مورد سازه های آبی شوشتر بیشتر بدانید !در مورد سازه های آبی شوشتر بیشتر بدانید !

سازه های آبی

سازه های آبی این شهر زیبا مجموعه ای از پل ها، بندها، آسیاب ها، آبشارها، کانال ها و تونل های عظیم هستند که در ارتباط با یکدیگر کار می کنند. بنای اولیه این سازه در دوران هخامنشیان تا ساسانیان برای بهره برداری از آب ساخته شده است. در مقالات تاریخ نویسان از این مجموعه به عنوان بزرگ ترین مجموعه صنعتی پیش از انقلاب صنعتی یاد شده است. این مجموعه به همراه پانزده اثر دیگر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر بصورت یکجا به عنوان اثر ایرانی در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسیده است. این مقاله سازه های آبی شوشتر و اجزای سازه آبی شوشتر است.

 

در مورد سازه های آبی شوشتر بیشتر بدانید !

اجزای مجموعه آبشارها و آسیابهای آبی شوشتر

بخش های مختلف سازه آبی شوشتر براساس نوشته ها عبارتند از: بند میزان، برج کلاه فرنگی، پل بند گرگر، صابئین، بند ماهی بازان شوشتر (بند خدا آفرین)، بند ماهی بازان شوشتر (بند خداآفرین)، قلعه سلاسل، کانال داریون، پل بند شادروان، بند خاک، پل بند لشکر، پل شاه علی و بند شرابدار.

در مورد سازه های آبی شوشتر بیشتر بدانید !

ویژگی های بنا

اساس کار مجموعه به این صورت است که سد گرگر مسیر رودخانه را مسدود کرده و سطح آب را برای آبگیری سه تونل حفر شده در تخته سنگ بالا می آورد. تونل های سه گانه آب را به مجموعه هدایت می کنند و به کانال های متعددی تقسیم می شوند که پس از گرداندن چرخ آسیاب ها، آب بصورت آبشارهایی به محوطه ای حوضچه مانند سرازیر می شود.

یک ویژگی بسیار زیبا و منحصر بفرد نیز که در این مجموعه وجود دارد و جلوه ای خاص بدان می بخشد این است که آب حاصل از پساب آسیاب ها بصورت آبشارهای مصنوعی زیبا به محوطه ای حوضچه مانند می ریزد که منظره ای چشم نواز و دل انگیز را در مقابل دیدگان هر بیننده بوجود می آورد.

برخی پیچیدگی هایی که در طراحی تونل های آبرسانی وجود دارد، جهت بهره برداری غیر از مصارفی همچون آبیاری زمین ها بود. رود گرگر کاملاً کند می باشد و احداث آن را به اردشیر بابکان، شاهنشاه ساسانی نسبت داده شده است. موقعیت ممتاز و شرایط مناسب زندگی در شوشتر به دلیل مجاورت با رودخانه کارون است.

در مورد سازه های آبی شوشتر بیشتر بدانید !

 

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران

مکان های ترسناک در سراسر جهان مشتاقان خود را دارند و حتی با وجود مرموز بودنشان هم ،همواره مورد بازدید قرار میگیرند.در ایران کشور زیبای ما هم از این نقاط ترسناک وجود دارند که در گذر زمان همچنان لباس رمزآلود خود را از تن در نیاورده اند. ذکر این نکته هم فراموش نشود که کنجکاوی یکی از تمایلات بشر بوده است که در هر حال انسان را به سوی کشف ناشناخته ها جذب کرده و او را راهی سفرهای مرموزی می کند که انتهای آنها راه مشخصی نیست.بعضا راههایی هم بوده که راهی شونده آن، هرگز باز نگشته و نحوه ناپدید شدنش هم مانند خودش در هاله ای از ابهام باقی مانده است. همانطور که ذکر شد، در ایران هم نقاطی وجود دارند که رازهایی سر به مهر را در دل خود گنجانده اند و با وجود گذر سالیان دراز، هنوز گشوده نشده اند. گاهی این راز و رمزها شاهکار خالق هستی و برخی دیگر ساخته دست آدمیزاد، اشراف مخلوقات جهان هستند. در این مطلب شما را به ترسناک ترین مکان های گردشگری در ایران می بریم تا شاید شما،سر از رمز و رازهای ترسناک ترین جاهای ایران دربیاورید.

 

قبرستان طلسم شده

گورستانی به نام «سفیدچاه» در بهشهر مازندران قرار گرفته که از نظر ظاهری تفاوت هایی با دیگر گورستان های کشور دارد. خاک این گورستان سفید است، سنگ قبرهای آن همه به صورت عمودی هستند و بعد از نام و نام پدر، شغل افرادی که فوت شدند به صورت نمادین بر روی این سنگ ها تراشیده شده است.به گفته کارشناسان و باستان شناسان این گورستان قدیمی ترین گورستان مسلمانان در ایران است و قدمت آن به دوره تیموریان برمیگردد.افسانه های بومی و محلی زیادی از این گورستان روایت می شود. بومیان خاک سفید این گورستان را جادویی می دانند و باور دارند که به خاطر این خاک سفید، جنازه مرده ها از بین نمی رود.برخی محلی ها هم می گویند که اجنه در این قبرستان رفت و آمد دارند. شب ها، اطراف قبرستان مه گرفته و بسیار ترسناک می شود، و می گویند که ممکن است بخاطر مه راهتان را شب ها در این گورستان گم کنید.جعبه ای چوبی و بسیار قدیمی در این گورستان وجود دارد که توسط مردم نگهداری و حفاظت می شود. مردم محلی اعتقاد دارند که این جعبه طلسم شده و توسط اجنه هم محافظت می شود و اگر این جعبه از گورستان خارج شود، شومی را با خود به همراه می آورد.

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

قبرستان طلسم شده

کلبه وحشت

منطقه جنگلی و اسرارآمیز هفت دغنان در شهر صومعه سرا در استان گیلان سال هاست که مقصد ماجراجویان و گردشگران فراوانی است. محلیان صداهای زیادی از این جنگل شنیده اند و می گویند، بهتر است تا شب نشده این منطقه را ترک کنید. ولی اگر برای تجربه وحشت و دلهره به این ناحیه سفر کرده اید به قسمت شرقی روستا بروید، جایی که هوا ناگهان سنگین تر می شود و وجود کلبه ای متروکه و پرماجرا که افسانه های محلی زیادی در دل آن گنجانده شده به این فضای سنگین می افزاید. بر طبق باور محلی ها، اگر تنها بتوانید یک شب در این کلبه دوام بیاورید، ارواح شما را ثروتمند خواهند کرد.با وجود این خرافات، سال ها است که هیچ یک از بومیان و محلی ها حاضر نشده اند حتی برای ثروتمند شدن، به این خانه نزدیک شوند. دلیل ترس از این کلبه جنگلی سرنوشت شوم و هولناک کسانی است که برای ثابت کردن شجاعت خود یک شب را در این کلبه مرموز و نفرین شده گذرانده اند. روایت می شود که عده ای نیز قربانی شده و جان خود را در این کلبه از دست داده اند. از همان موقع تا الان هیچکس اجازه ورود به این کلبه جنگلی را ندارد و تنها از دور می توانید این کلبه جنگلی را نظاره کنید.

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

کلبه وحشت

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

کلبه وحشت

دره ارواح

دره ارواح یا کول خرسان ، دره ای اعجاب انگیز و اسرارآمیز در استان خوزستان است که پیمایش مسیر سخت و هراس آور آن، هیجان و شگفتی را برای شما به ارمغان می آورد. چشمه ها از دیوار های این دره شگفت انگیز می جوشند و درختان بادام کوهی، نخل ها و درختان وحشی انگور، تصاویر خیال انگیزی را پدید آورده اند.در راه عبور از این دره حیرت انگیز، گاهی دیواره های ۲۰۰ متری عظیم به هم نزدیک شده، راه باریک تر شده و آسمان گم می شود و آنوقت است که در این فضای وهم انگیز و نفس گیر، دلهره به سراغتان می آید. شاید به همین دلیل است که نام دیگر این دره را «دره ارواح» گذاشته اند.

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

دره ارواح

دودکش جن

دودکش جن در نزدیکی ماه نشان در استان زنجان، یکی از شگفت انگیزترین و پرقصه ترین، پدیده های ایران است. این پدیده، سنگ بزرگی درون یک دشت، با چند ستون بزرگ روی آن است که هرکدام سری قارچ شکل و همچون آدمیان کلاه به سر دارد.دودکش جن در اصطلاح زمین شناسی «هودو» هم نامیده می شود و در حقیقت به نوعی از فرسایش گفته می شود که در اثر آن مناره های طویلی از رسوبات و سنگ ها از لایه های ابتدایی باقی می مانند.دژی هم در زیر این پدیده از دوران ساسانیان به یادگار مانده که «تخت دیو» یا «قلعه بهستان» نامیده می شود. مردم محلی جایگاه این سنگ بزرگ را جایی که جن ها در آن زندگی می کنند، می دانند و بر این باورند که موجودات زنده نمی توانند شب را در کنار آن سپری کنند.

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

دودکش جن

گورستان انسان های بی دهان

منطقه باستانی معروف به شهر یری در شمال غربی روستای پیرازمیان در ۳۱ کیلومتری شرق مشگین شهر قرار دارد. جایی در کنار رود قره سو که وسعت آن به ۴۰۰ هکتار می رسد و از سه قسمت دژ نظامی، معبد و قوشا تپه  تشکیل می شود. قدمت قلعه و معبد به ۱۴۵۰ پیش از میلاد و قوشا تپه به ۷ هزاره پیش از میلاد می رسد.محوطه شهر یری اولین بار در سال ۱۹۷۸ ق .م توسط هیئت چارلز برنی شناسایی و بررسی شد. او معتقد بود که عمر بعضی آثار تا هزاره سوم قبل از میلاد، عصر آهن، سفال خاکستری و نخودی و نارنجی هم می رسد.عده ای از باستان شناسان قدمت این محوطه را تا ۹ هزار سال هم تخمین می زنند  و معتقدند که سنگ تراشه های اشکال انسان مربوط به ۷ هزار سال قبل از میلاد مسیح در این منطقه موجود است. در نزدیکی های همین محوطه، سنگ قبرهایی با نقش هایی یکنواخت از چهره انسان هایی که دهان ندارند دیده می شوند که ابعاد آنها از۴۰ سانتیمتر تا۲مترمتغیر است و تعداد تقریبی آنها به بیش از ۱۰۰ مورد می رسد. در این محوطه می توانید یک قلعه وسیع با دیوار دفاعی سنگی از نوع خشکه چین را در کنار محلی برای برگزاری آیین های مذهبی و گورهای باستانی متعدد ببینید. تا به حال حدود ۴۵۰ گور در این محل شناسایی شده است که ابعاد کوچکترین آنها ۲در۳ متر و بزرگترین آنها ۲در۸ متر است. علاوه بر این، یک غار باستانی و تپه های متعلق به دوره های مختلف از دیگر دیدنی های این منطقه است.‏‏ اغلب گردشگران و علاقه مندان به حوزه باستانشناسی وقتی به محوطه باستانی شهریری وارد می شوند با حجمی از آثار و ابنیه های تاریخی روبرو هستند که در نوع خود بسیار جالب توجه به نظر می رسد.محوطه باستانی و تاریخی شهریری که در سال ۸۱ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید از جمله آثار و ابنیه های تاریخی فاخر اردبیل است که اگر ابعاد تاریخی و باستانی آن مورد توجه قرار گیرد، کاوش های متعدد ادامه یابد و مطالعات تاریخی انجام شود بخش بزرگی از تاریخ این منطقه آشکار می شود و یک حرکت ماندگار به وجود می آید.‏

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

گورستان انسان های بی دهان

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

گورستان انسان های بی دهان

جنگل جیغ

جنگل ها همواره ،یکی از مرموزترین و پر رمز و رازترین نقاط جهان بوده اند. در مجموعه ترسناک ترین جاهای ایران در مشهد جنگلی قرار دارد که از غروب آفتاب تا طلوع خورشید صدای جیغ ها و نعره های درختان آن، رعب و وحشت را در دل اهالی روستای سربرج برانگیخته است. به گفته برخی، در این مکان از نمونه ترسناک ترین جاهای ایران صدای جیغ شبیه صدای زنی است که زنده زنده در حال سوختن در آتش است که ضجه می زند و کمک میخواهد.علاوه بر صدای فریادهایی که از این جنگل شنیده می شود، شکل و هیبت درختان این جنگل هم به نوبه خود وحشت آور است. با بررسی ها و تحقیقات انجام شده معلوم شد این صداها و فریادها مربوط به جیرجیرک ها یا ملخ هایی است که در دل درختان خانه کرده اند.ولی هنوز برخی از اهالی معتقدند که این صداهایی که از جنگل شنیده می شود، هیچ شباهتی به صدای جیرجیرک یا ملخ ندارد و این جنگل نفرین شده و محل سکونت اجنه است. برخی معتقندند که شیاطین و روح های نفرین شده و سرگردان، شب هنگام در این روستا پرسه می زنند و این اصوات دلخراش را به وجود می آورند.نکته قابل توجه دیگر درباره این جنگل این است که رودخانه ای که در این جنگل جریان دارد قبلا در فصولی از سال خشک بود، اما همزمان با شروع صداها از جنگل از سال ۱۳۹۰، این رودخانه همچنان در این جنگل جاری است.

 

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

جنگل جیغ

هزار توی سیاه رمز آلود

در مجموعه ترسناک ترین جاهای ایران و در استان خراسان رضوی، قناتی در شهر گناباد، وجود دارد به نام «قنات قصبه» که افسانه های زیادی از در و دیوار آن سرازیر می شود. بر طبق یک افسانه، این قنات به فرمان «بهمن» یکی از سلاطین قدیم ایران زمین ،برای کفاره گناهی بزرگ احداث شده است.براساس داستان مشهور «دوازده رخ» در «شاهنامه فردوسی»، قدمت بنای این قنات به قبل از پادشاهی کیخسرو می رسد. جدا از این روایت ها و داستان های اسطوره ای، بررسی های باستان شناسان نشان می دهد که این قنات متعلق به دوران هخامنشیان است.تاکنون هیچ کس تصوری از انتهای این قنات ندارد ،چون تابحال کسی تا آخر قنات نرفته ولی کارشناسان طول آن را ۳۵ کیلومتر تخمین زده اند.دنیای عجیب و رازآلود این قنات با آن دالان های تو در تو، چاشنی ترس را برای هرکس به ارمغان می آورد. اگر عاشق هیجان هستید سری به این قنات بزنید.

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

هزار توی سیاه رمز آلود

 

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

هزار توی سیاه رمز آلود

غاری که قاتل است

زمانی که پای مرگ در میان باشد، آدم ها می ترسند و درباره عامل مرگ، قصه ها و افسانه های زیادی روایت می کنند. در مجموعه ترسناک ترین مکان های گردشگری در ایران ، در کرمانشاه غاری تاریک به نام «غار پرآو» وجود دارد که طبق گفته محلی ها،انسان ها را می بلعد و از مهم ترین مکان های گردشگری وحشت در ایران برای غارنوردان حرفه ای است.غار پرآو بزرگترین غار عمودی دنیا و از ترسناک ترین جاهای ایران محسوب می شود که به عنوان اورست غارهای جهان نیز شناخته می شود. این غار تاریک، سرد، عمیق و صعب العبور است و به خاطر گرفتن جان پنج تن از غارنوردان، لقب «غار قاتل» را از آن خود کرده است.گفته می شود پیکر دو تن از این غارنوردان هنوز در این غار ۷۰۰ متری باقی مانده و همین باعث ایجاد رعب و وحشت برای بازدید از این غار شده است. بازدید از غار پرآو برای مردم عادی و حتی کوهنوردان مبتدی بسیار خطرناک است و به هیچ وجه سفر به این مکان از ترسناک ترین مکان های گردشگری در ایران توصیه نمی شود.

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

غاری که قاتل است

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

غاری که قاتل است

گورستان ایستاده کودکان

برای شناخت ترسناک ترین مکان های گردشگری در ایران در ابتدا به سراغ شهر خشتی بم میرویم، ارگ بم باشکوه ترین و قدیمی ترین سازه خشتی دنیا در شهر بم و در استان کرمان است که هرساله گردشگران زیادی برای تماشای بقایای آن به دیدنش می روند ولی کمتر کسی از راز هولناکی که این ارگ با خود حمل می کند، خبر دارد. چندی پیش، قبل از زلزله ویرانگر بم، باستان شناسان و کارشناسان، جسد مومیایی چند کودک و اسکلت نوزادانی را در دیواره های بلند و لابه لای حصارهای این ارگ با شکوه یافتندباستان شناسان، اسکلت ۶۸ کودک و نوزاد را که به صورت عمودی و ایستاده، لابه لای دیوارهای خشتی و گلی ارگ بم دفن شده بودند، تشخیص دادند. در مورد اینکه چرا جسد این کودکان لا به لای دیوارها آن هم ایستاده دفن شده، باستان شناسان اختلاف نظر دارند. قصه هایی در میان مردم بم رایج است که می گوید علت دفن این کودکان، حمله «آقا محمد خان قاجار» به بم و محاصره یک ساله ارگ توسط او است.

آشنایی با ترسناک ترین مکانهای گردشگری ایران - بوستان گشت

داستانی از گورستان

داستانی از گورستان

گویی ساکنین ارگ چون راهی به گورستان بیرون شهر نداشته اند، چاره ای جز دفن اجسادشان در لابه لای دیوارها نداشته اند. بین برخی مسن ها نیز داستان های ترسناکی هم از وجود موجودات عجیب و غریب و راه و رسم کشتن بچه ها توسط آن ها رایج است.شواهد و اسنادی که در این زمینه وجود دارد دفن بچه های به سه شکل انجام شده است. بچه هایی که خیلی کوچک بودند و به عبارتی نوزادان در چینه دیوار دفن شده و بدنشان طوری در خشت قرار گرفته که دیگر جدا نمی شده گویی خشت تابوت بچه بوده است، نوع دیگر طوری دفن شده اند که گویا مقداری از خشت های دیوار را برداشته اند تا فضایی ایجاد شود و بعد بچه را لابه لای خشت ها گذاشته اند. نوع سوم دفن این کودکان به گونه ای که انگار در گودی های پس از تخریب دفن شدند. این نوع تدفین احتمالا مربوط به دوران بعد از ترک ارگ بم و تخریب حاصل از نامسکون شدن آن صورت گرفته است.بر روی کفن این کودکان نقش و نگارهایی وجود دارد که خلاف قوانین اسلام است، شرعا هیچ مسلمانی نباید بر روی کفنش نقشی وجود داشته باشد. در زمان های دور در ارگ بم مردمانی با آیین های مختلف در کنار هم زندگی می کردند، با توجه به اینکه غیر مسلمان ها اجازه دفن مردگان خود را در کنار مسلمانان ندارند از همین رو ممکن است دفن کردن این کودکان در دیوارهای ارگ همین موضوع باشد. اما نبود بقایای افراد بالغ این فرضیه را ضعیف می کند.یکی از محققان موضوع را این گونه بیان می کند که قدمت بچه ها مربوط به بازه زمانی پس از مرمت حصار در اثر حمله افغان ها تا زمان ارگ در دوره قاجار بوده است؛ دورانی که ارگ بم درگیری های کمتری را شاهد بوده و این موضوع اصلا منطقی نیست که فردی بچه اش را در جایی که ممکن است خراب شود دفن کند. او معتقد است که در کرمان آیین ها و فرقه های بسیاری بوده است که تقریبا به هیچ وجه در موردشان چیزی منتشر نشده است.با توجه به گزارش هایی که بیان شد و این که تمامی کودکان پسر بوده اند این گمانه می رود که این یک رسم پسر کشی بوده که در دوره ای از تاریخ ایران وجود داشته است.

 

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

دوستان عزیز بوستان گشت سلام. جزیره کیش، یکی از جزایر خلیج‌فارس در استان هرمزگان است و یکی از دیدنی‌ترین جزایر این ناحیه است و امروز به یکی از قطب‌های گردشگری ایران تبدیل شده است.

کیش یکی از جزایر زیبای ایران در خلیج فارس است که در سال‌های اخیر تلاش‌های زیادی برای تبدیل آن به قطب گردشگری انجام شده است. بسیاری از خانواده‌های ایرانی برای گذراندن تعطیلاتی خاطره‌انگیز به کیش سفر می‌کنند و از برنامه‌های تفریحی و شاد تدارک دیده‌ شده در این جزیره توریستی استفاده می‌کنند. تور گردشگری کیش برای بازدید از جزیره در ایام عید با قیمت‌های مناسب ارائه می‌شود و این زمان بهترین فرصت برای بازدید از جزیره کیش است.

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

در ایام عید جشنواره‌های زیادی در این جزیره برگزار می‌شود و هوا هم مناسب است، پس شاید یکی از بهترین مقاصد برای سفر عید امسال، کیش باشد.

جغرافیا

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

جزیره کیش شکلی شبیه به بیضی دارد و مساحت آن برابر با ۹۱ کیلومترمربع است. این جزیره رودخانه دائمی ندارد و آب شیرین منطقه از تعداد زیادی منابع آب شیرین تأمین می‌شود. کیش از مسیر دریایی با جزیره هندورابی ۲۸ کیلومتر، با جزیره فارور ۵۵ کیلومتر، جزیره سیری ۸۷ کیلومتر، ابوموسی ۱۷۷ کیلومتر، قشم ۲۲۵ کیلومتر و تا بندرعباس ۳۰۰ کیلومتر فاصله دارد. آب خلیج‌فارس، شفاف و زلال است و در این منطقه گونه‌های مختلفی از آبزیان زندگی می‌کنند که ممکن است در هیچ کجای منطقه نتوان شبیه به آن را پیدا کرد.

جمعیت کیش در آخرین سرشماری صورت گرفته در سال ۱۳۹۰ برابر با ۲۴۸۱۹ نفر بود که بیشتر این افراد در شهر کیش سکونت داشتند.

تاریخچه

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

در عصر هخامنشیان، ساسانیان و اشکانیان کیش تحت سلطه ایران بود و در عصر اسلامی به دست خلفای اموی افتاد. از اواخر حکومت امویان تا دوران حکومت آل‌بویه کیش تحت حکومت یکی از ایرانیان بوده که از اطاعت از خلفای اموی سرباز زده است. در زمان حکومت سلجوقیان و اتابکان فارس منطقه همچنان در دست ایرانیان بود. در عصر سلجوقی کیش به یکی از مهم‌ترین مراکز تجاری خلیج‌فارس تبدیل شد. بزرگان زیادی از جمله ابن خرداد، ابن‌بطوطه، یاقوت حموی به کیش سفر کرده‌اند و سعدی هم در آثار خود به کیش اشاره‌ کرده است.

در بین سال‌های ۹۱۲ تا ۱۰۳۱ جزیره کیش مثل جزیره هرمز به دست پرتغالی‌ها افتاد. در زمان حکومت محمدرضا پهلوی کیش یکی از مراکز مهم تجارت و صید ماهی شد، ولی با ورود مروارید ژاپنی، ارزش مروارید ایرانی کاهش یافت. در سال ۱۳۴۹ کیش به‌عنوان یک منطقه توریستی بین‌المللی انتخاب شد و در سال ۱۳۶۱ عنوان اولین منطقه آزاد اقتصادی را به خود گرفت.

وجه‌تسمیه

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

نام جزیره کیش ریشه‌ای تاریخی دارد. در بسیاری از منابع قدیمی نام قدیم کیش را «کیان» ذکر کرده‌اند. ممکن است این نام از سلسله کیانیان گرفته‌شده باشد. در برخی منابع هم به‌جای کیش از کلمه «قیس» استفاده‌شده است، این قیس نام شخص نیست.

بسیاری از کارشناسان کیش را نامی باستانی می‌دانند چون شهری به همین نام در شرق بابل وجود داشته، البته هیچ ارتباطی میان کیش بابلی با کیش ایران وجود ندارد. ممکن است به خاطر مهاجرت اقوامی از بابل به کیش یا از کیش به بابل این همنامی رقم خورده باشد.

فرهنگ و مردم‌شناسی

پوشش

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

لباس محلی مردان در کیش دشداشه همراه با عرقچین است و مهم‌ترین اعیاد در این جزیره عید قربان و عید غدیر است. زنان محلی در کیش پوششی به نام ملفع دارند و بطوطه یا برقع روی صورت خود می‌گذارند.

آداب‌ و رسوم

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

اقوام و نژادهای مختلفی در جزیره کیش در کنار هم زندگی می‌کنند که هرکدام از آن‌ها آداب و رسوم خاصی دارند. در این شهر ساحلی شغل‌هایی نظیر ماهی گیری، دریانوردی و بازگانی و بسیاری از شغل‌های مربوط به دریا رواج دارد.

همان‌طور که اشاره کردیم، عید قربان و عید غدیر در کیش با آداب‌ و رسوم خاصی جشن گرفته می‌شود، در عید قربان مردم محلی گندم سبز می‌کنند و آن را به آب می‌اندازند، کاری که بسیاری از ایرانیان در روز ۱۳ بدر انجام می‌دهند. همچنین، گوسفندی قربانی می‌کنند و گوشت آن را به نیازمندان می‌دهند. در روز عید غدیر حسینیه‌ها با آینه و پارچه سبز و سیاه آراسته‌ شده و جشن و سرور برپا می‌شود.

در سالروز بعثت پیامبر، در جزیره کیش دختران ۱۲ تا ۱۳ ساله با کاسه‌هایی به درب خانه مردمان شهر می‌روند و صاحب‌خانه هم‌ مقداری حنا در کاسه دختران قرار می‌دهد. کودمان حنا را به خانه برده و سایر اعضای خانواده حنا را به دست‌هایشان می‌زنند.

آداب‌ و رسوم محلی زیادی در این منطقه وجود دارد که برخی از آن‌ها از شهرهای اطراف وارد فرهنگ کیش شده است، در این بخش تنها به تعدادی از مهم‌ترین آداب‌ و رسوم اشاره کردیم.

صنایع‌دستی

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

بسیاری از گردشگران فکر می‌کنند که کیش صنعت دستی زیادی ندارد و نمی‌توانند از این شهر صنایع‌دستی به‌عنوان سوغات برای عزیزان خود ببرند، ولی این شهر صنایع‌دستی زیادی دارد که یک هدیه مناسب برای کسانی است که دوست‌شان دارید. از جمله صنایع‌دستی این جزیره زیبا می‌توانیم به کوزه‌های سفالی، شیر یکی پیچ، چادرشب، سبد و حصیر، صنایع‌دستی دریایی، پارچه گلابتون دوزی، بادله دوزی و پوشاک باقیمت مناسب اشاره‌ کنیم.

غذاهای محلی

 

 

تفکر غلط مدرن بودن کیش و نبودن تاریخ و فرهنگ غنی در این منطقه، در ذهن بسیاری از ما ایرانی‌ها نقش بسته است، درحالی‌که این منطقه از عصر هخامنشی اهمیت داشته است. غذاهای محلی کیش مانند سایر غذاهای جنوبی طعم بسیار خوبی دارد.

سمک مشوی، مرگوگ یا مرقوق، برنج شکری یا محمر، مضروبه، هریسه، برنج مجبوس از غذاهای خوشمزه کیش است.

گردشگری

جاذبه‌های تاریخی

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

شهر باستانی حریره یکی از آثار باستانی مهم این جزیره است. این شهر باستانی متعلق به سده ۵ تا ۱۰ هجری قمری بوده که در لیست آثار ملی ایران ثبت‌ شده است.

جاذبه‌های طبیعی

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

جزیره کیش به دلیل گردشگری بودن در سال‌های اخیر بسیار موردتوجه قرار گرفته و پارک‌ها و منطقه‌های تفریحی زیادی در آن ساخته شده است. ساحل مرجانی سواحل ماسه‌ای مرجانی و روستای باغو از جاذبه‌های طبیعی جزیره کیش است. در سال‌های اخیر مجتمع‌های تفریحی زیادی در این منطقه ساخته‌ شده است که ازجمله آن‌ها می‌توانیم به پارک‌های آبی، باغ‌وحش، آکواریوم، باغ پرندگان، دلفیناریوم و پارک‌های ساحلی اشاره‌کنیم.

کشتی به‌گل‌نشسته یونانی امروز به یکی از جاذبه‌های گردشگری کیش تبدیل‌ شده است و منظره این کشتی در کنار غروب آفتاب کیش بسیار لذت‌بخش است.

سوغات

هر آنچه باید در مورد کیش بدانید

یکی از محبوب‌ترین سوغاتی‌های کیش ماهی و میگو باکیفیت است. از مشهورترین ماهیان این منطقه می‌توان ماهی تن، سنگسر، ساردین، هامور، سرخو، میش ماهی و مقوا را نام برد. از دیگر سوغاتی‌های خوشمزه کیش می‌توانیم به شکلات و قهوه اشاره‌ کنیم.

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

شاید بتوان گفت بهترین زمان سفر به تهران، ایام نوروز است؛ چون هوای شهر پاک و بسیار خلوت است. در این ایام از چه جاهایی باید بازدید کرد؟

تهران شهری است که در تعطیلات نوروز به یکی از بهترین و جذاب‌ترین مقاصد گردشگری تبدیل می‌شود. به دور از ترافیک آزاردهنده این شهر و در هوایی عالی می‌توانید از مکان‌ها و جاذبه‌های متعدد تهران بازدید کنید. بوستان گشت شما را با ۱۰ مورد از برترین این جاذبه‌ها برای بازدید در نوروز امسال آشنا خواهد کرد.

۱. کاخ گلستان

کاخ گلستان از زیباترین و قدیمی‌‌ترین مجموعه‌های تاریخی تهران، شاهکاری به جا مانده از دوره قاجار و ترکیبی از هنر زیبای ایرانی و معماری الهام گرفته از غرب است. این مجموعه شامل شمس‌العماره، تالار سلام، تالار آینه، ایوان تخت مرمر، تخت مرمر، حوضخانه، کاخ ابیض، خلوت کریمخانی، عمارت بادگیر، تالار عاج، تالار الماس، تالار برلیان و حوضخانه عمارت بادگیر است. این مجموعه در خیابان پانزده خرداد و در مرکز شهر تهران است. روزهای تعطیل عید نوروز، با توجه به خلوت بودن شهر فرصت خوبی برای بازدید از این کاخ است. همچنین در اطراف مجموعه کاخ گلستان، قطارهای تفریحی و درشکه‌هایی در نظر گرفته شده است که در تهران قدیم، از میدان امام خمینی تا میدان ارگ می‌چرخد و می‌توانید قلب تاریخی شهر دوری بزنید.

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

 

۲. کاخ موزه سعدآباد

مجموعه سعدآباد در دره خوش آب‌و‌هوای دربند واقع شده است. این مجموعه عمارت‌ها و کاخ‌ها در دوره قاجار به عنوان ییلاق شاهان بنا شده و دو دوره تاریخی پهلوی اول و دوم را پشت سر گذاشته است. مجموعه سعدآباد شامل کاخ موزه سبز، موزه بهزاد، موزه خط و کتابت میرعماد، موزه آبکار، موزه فرشچیان، موزه هنرهای زیبا، موزه مردم‌شناسی، موزه هنر و ملل، موزه آب و موزه نظامی است.

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

 

۳. دربند

دربند منطقه‌ای خوش آب و هوا در دامنه کوهپایه البرز است که علاوه بر طبیعت زیبا، برای کوهنوردی نیز مسیرهای مناسبی دارد که به پناهگاه شیرپلا و آبشار دو قلو ختم می‌شود. در ایام نوروز از رستوران‌های ایرانی دربند غفلت نکنید.

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

 

 

۴. برج میلاد

برج میلاد بلندترین برج ایران و ششمین برج مخابراتی بلند دنیا است و هر کسی را ترغیب به بازدید از آن و تماشای شهر تهران از فراز این برج می‌کند. هوای پاک و بهاری نوروز برای دیدن شهر تهران از سکوی دید باز تجربه بی‌نظیری است که نباید آن را از دست داد. گنبد شیشه‌ای در طبقه آخر برج، رستوران برج بر فراز شهر و بزرگترین رستوران گردان جهان در داخل برج میلاد به همراه باشگاه پینت بال، دلفیناریوم، سینما و جشن نوروزگان در مجموعه برج میلاد از دیگر دیدنی‌های این مجموعه است.

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

۵. بازار تجریش

بازار تجریش، بازاری سنتی در شهر تهران است که همواره در ایام نوروز و روزهای پایانی سال حال و هوای خاصی دارد و مردم برای بازدید از بازار و زیارت امامزاده صالح در مجاورت این بازار به اینجا می‌آیند.

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

۶. بام تهران و توچال

بام تهران یا مجموعه تفریحی توچال در ارتفاعات منطقه ولنجک در کوهپایه البرز واقع شده است. این مجموعه چه برای آنان که به کوهنوردی علاقه دارند و چه کسانی که برای تفریح و استراحت می‌آیند، مکان مناسبی است. امکانات این مجموعه شامل سورتمه توچال، سینما ۵بعدی، تله کابین توچال، تله سیژ چشمه، باشگاه زیپ لاین، تیروکمان و باشگاه اسکی است که در کنار هوای پاک و آرامش مجموعه روز پر نشاطی را خواهید داشت.

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

۷. پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو در مرکز شهر تهران، از مجهزترین سینماهای کشور است که با توجه به اکران‌های خوب نوروزی، دیدن فیلمی خوب در یکی از سینمای برتر تهران انتخاب خوبی برای گذارندن یک روز تعطیل است.

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

۸. پل طبیعت و پل ابریشم

پل طبیعت و پل ابریشم، بر فراز اتوبان‌های مدرس و همت واقع شده است که پارک‌های طالقانی، آب و آتش و نوروز در مجموعه عباس‌آباد را به هم متصل می کند.

 

 

 

۹. دریاچه خلیج فارس

دریاچه چیتگر در غرب تهران، مجموعه تفریحی متفاوتی در شهر تهران است که محیطی زیبا و دلنشین با چشم‌اندازی عالی دارد. قایق‌سواری، سرسره پرواز، هرم هیجان و سافاری پارک وحشت از تفریحات این محوطه دریاچه است.

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

۱۰. باغ پرندگان

باغ پرندگان در شرق شهر تهران و در جنگل لویزان واقع شده و زیستگاه بسیاری از پرندگان است که با مسیرهای پیچ در پیچ طراحی شده در باغ، شما را به بازدید از انواع مختلف پرندگان هدایت می‌کند.

بهترین اماکن دیدنی تهران در نوروز

منبع: کجارو
کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

جهانگردان خارجی برای قرن‌ها کاخ گلستان را برابر با تهران می‌دانستند. کاخ گلستان این موقعیت مرکزی را تا حدی امروزه حفظ کرده است.

اولین سفرنامه‌های خارجی‌ها درباره‌ی تهران به پیش از آنکه تهران پایتخت شود و حتی دیواری دور آن کشیده شود، برمی‌گردد. کلاویخو (Clavijo)، که از سوی هانری سوم پادشاه کاستیل اسپانیا سفیر دربار تیمور بود، احتمالا اولین اروپایی بود که به تهران آمد. او در سال ۱۴۰۴ میلادی در سفر خود درباره‌ی تهران می‌گوید که جای بسیار بزرگ و خرم و دلگشایی است و نیز گوید هنگام فرونشستن خورشید، در ده کیلومتری تهران، خانه‌ها را تهی از مردم و ویران دیدم، ولی هنوز بسیاری از برج‌های شهر برپا بوده و همچنین مسجدهای فروریخته نمودار بود. در این زمان تهران دیوارکشی نشده بود. با بوستان گشت همراه باشید.

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

از زمان شاه طهماسب صفوی (۱۵۲۴-۱۵۷۶)، که ارگ تهران ساخته شد، کم کم پای خارجی‌ها به این شهر خوش آب و هوا باز شد.

پیترو دلاواله (Pietro Della Valle)، جهانگرد معروف ایتالیایی، در سفرنامه‌ی خود در سال ۹۹۷ خورشیدی (۱۶۱۹ میلادی) می‌گوید هسته‌ی مرکزی تهران همین ارگ بوده و کل شهر چنارستانی است که قصر سلطنتی را احاطه کرده است:

«قطر تنه‌ی درختان به اندازه‌ای است که اگر دو یا سه نفر دستان خود را دور درخت حلقه کنند باز هم نمی‌توانند کل آن را در بر بگیرند». از نگاه او تهران از کاشان بزرگ‌تر ولی جمعیت آن کمتر از کاشان است. یک سوم از زمین‌ها داخل حصار و دو سوم دیگر آن را باغات تشکیل داده‌اند.

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

توماس هربرت در سال ۱۰۰۶ خورشیدی (۱۶۲۷ میلادی) از باغ کاخ گلستان دیدن کرد و اندازه‌ی باغ را قابل مقایسه با اندازه‌ی شهر دانست و گفت در دیوارهای بلند کاه‌گلی محصور است.

الیونه (Olione)، که در زمان مرگ آقامحمدخان از تهران دیدن کرده بود (۱۱۷۶ خورشیدی/۱۷۹۷ میلادی) می‌گوید: «انگار شهر جدیدی بود که هیچ‌کس را برای سکونت به سمت خود جذب نمی‌کرد…. ۷٫۵ کیلومتر مربع مساحت داشت اما فقط نصف آن توسعه یافته بود. فقط کاخ و باغ‌هایش یک چهارم شهر را اشغال کرده بودند. کاخ، از طریق خیابان‌ها به دروازه‌های شهر وصل بود. دیگر راه‌ها باریک و اکثرا بن‌بست بودند».

کینیر (J. M. Kinneir) بریتانیایی، که در سال ۱۱۸۹ خورشیدی (۱۸۱۰ میلادی) از ارگ تهران دیدن کرد، آن را تنها بنای قابل توجه پایتخت معرفی کرد. طی پنجاه سال بعد، این هسته‌ی مرکزی به محوطه‌ی کاخ گلستان تبدیل شد.

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

نقشه تهران تهیه شده توسط ناسکف (۱۸۲۶)

جیمز موریه‌ی انگلیسی می‌نویسد: «ما به میدان بزرگی (سبزه میدان) که پیش از میدان ارگ واقع شده بود رسیدیم. در اطراف ورودی میدان، شیر و خرس به زنجیر کشیده شده بودند. پس از عبور از میدان، از تخت پل گذشتیم و وارد میدان ارگ شدیم. سربازان زیادی در چهار طرف میدان به صف شده بودند و تعدادی توپ در جوانب دیده می‌شد. پس از ورود به محوطه، از راهروی دراز و تاریکی گذشتیم و به حیاط کوچکی رسیدیم.

ارگ، که دربار سلطنت و ادارات دولتی در آن قرار گرفته بود، دیوارهای بلند گلی داشت و دارای پنج دروازه بود و میدان توپخانه در شمال آن و نیز شش دروازه در مدخل‌های خیابان‌های فعلی وجود داشت. در زیر این میدان انبارهای بزرگی برای نگهداری توپ ساخته بودند به همین مناسبت به آن میدان توپخانه می‌گفتند».

جرج کپل (George Keppel) انگلیسی، که در سال ۱۸۲۴ میلادی (۱۲۰۳ خورشیدی) از میدان دیدن کرد، در سفرنامه‌اش می‌نویسد: «ما به مدت یک ساعت کاخ را به طور دقیق ورانداز کردیم. دروازه به میدان بزرگی باز می‌شود که توپ‌های متعددی در اندازه‌های مختلف در آنجا قرار دارند. در وسط میدان، توپ عظیمی قرار دارد که از غنایم پیروزی بر لطف‌علی خان زند است. بالای هر چهار دروازه تصاویر بزرگ و عجیبی وجود دارد؛ یکی از آنها تصویر رستم در جدال با دیو سفید را نشان می‌دهد.

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

میدان ارگ

میدان ارگ به حیاط دیگری وصل می‌شود که وسطش حوض آبی هست و درختان صنوبر احاطه‌اش کرده‌اند. دیوان‌خانه آخر این حیاط قرار دارد. دیوان‌خانه ایوانی دارد با تخت مرمر بزرگی که عالی‌جناب در مواقع خاص رویش می‌نشیند.

دیوار و نمای ساختمان‌ها از بهترین کاشی‌ها پوشیده شده و در ایوان شیشه‌های رنگی متعددی به شکل گل جاسازی شده‌اند. تزئینات گلگون آینه‌های سقف ایوان را از هم جدا کرده‌اند. روی هر قوس و طاق، نقاشی‌هایی با مضمون شکار، جنگ یا چهره‌ی شاه کشیده شده‌اند اما نقاشی‌های کوچک‌تر بیشتر نظرم را جلب کرد.

«در یکی از نقاشی‌ها، اسکندر مقدونی کشیده شده که دارد به بحث ارسطو و افلاطون گوش میدهد. شاه مقدونی در لباس ایرانی است و دو فیلسوف هم در لباس درویشان کشیده شده‌اند»
در یکی از نقاشی‌ها، نادرشاه نشان داده شده که پس از شکست دادن شاه هند دارد تاج شاهی را به او می‌دهد. گرز سلطنتی در دست راست و تاج شاهی هند در دست چپش دیده می‌شود. در دومین نقاشی، انوشیروان دیده می‌شود که به یکی از خلیفه‌ها اجازه‌ی ملاقات داده است. در سومین نقاشی، اسکندر مقدونی کشیده شده که دارد به بحث ارسطو و افلاطون گوش می‌دهد. شاه مقدونی در لباس ایرانی است و دو فیلسوف هم در لباس درویشان کشیده شده‌اند».

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

اندرون دیوان‌خانه، نقاشی از فلاندن

الکسیس سلیتکف (Alexis Solitkov)، شاهزاده‌ی روس که در سال ۱۸۳۸ (۱۲۱۷ خورشیدی) از ایران دیدن کرد، در سفرنامه‌اش با عنوان «سفر به ایران» درباره‌ی وضعیت ایوان و همچنین مراسمی که در زمان محمدشاه برگزار شد می‌نویسد:

«شاه روی تخت مرمر سفید آراسته‌ای نشست. تخت در واقع سکوی بزرگی بود که روی شانه‌های تندیس‌هایی از دیوها و پری‌ها و همچنین پنج پایه قرار گرفته بود. از اتاقی که کمی بالاتر از سطح زمین بود، شاهزاده‌ها، صاحب‌مقام‌ها، دانشمندان، اشراف و … دیده می‌شدند.

تالار تخت شاهی زیباترین جای ایران از نگاه شاهزاده‌ی روس بود
تالار تخت شاهی زیباترین جایی است که در ایران دیده‌ام. تزئینات سبک اسلامی آن نفیس و استثنایی است. سقفش بلند و دربردارنده‌ی طاق‌های کاذب زیبایی است اما دریافتن طرح کلی‌اش سخت است زیرا خطوطش میان تعداد زیادی نقاشی درخشان از رنگ و طلا گم شده است.

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

در نقاشی‌ها، گل‌ها و زنان و سوارکاران نشان داده شده‌اند. در مقرنس‌کاری‌ها هم جرزهایی از طلا و شیشه و رنگ‌های مختلف دیده می‌شود.

دیوار انتهای تالار، پشت تخت، کاملاً با پنجره‌های با الگوی زیگ‌زاگی پوشیده شده است. قطعات رنگی پنجره با آن هلال‌هایش هزاران گل ایجاد کرده‌اند. دور شیشه‌ها را قاب‌های شبکه‌ای چوبی پوشانده است. دیوارهای کناری، که طاق‌های کاذب به شکل زیگ‌زاگ دارند، پر از نقاشی‌های رنگ روغن درخشان و طلاکاری هستند. در پایه‌های ایوان، که مانند تخت مرمر از مرمر سفید ساخته شده، گیاهان شگفت و زیبایی با رنگ روغن کشیده شده‌اند.

درها در کنار تالار و انتهایشان کوچک و کوتاه و باریک است. آنها از مهر و چوب‌های مختلف و عاج رنگ‌شده به صورت طبیعی مس و سرب وصدف ساخته شده‌اند. پرده‌ای آنجا بود که روزها کنارش می‌زدند همچنین حیاط پر از افرادی بود که لباس سلام پوشیده بودند.

 

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

اوژن فلاندن (Eugene Flandin) درباره‌ی شهر و ارگ حکومتی می‌گوید: «تنها بخش قابل توجه شهر ارگش است که در مرکز آن قرار گرفته و با دیوارهای محکم و چاله‌ها و پل‌هایش از بقیه‌ی جاها جدا شده است. اینجا، شاه کاخی ساخته که نه تنها خود و خویشانش بلکه درباریان و محافظانش نیز در آن زندگی می‌کنند».

«اینجا، شاه کاخی ساخته که نه تنها خود و خویشانش بلکه درباریان و محافظانش نیز در آن زندگی می‌کنند»
این نقاش و جهانگرد فرانسوی ایوان را اینگونه توصیف می‌کند:

«به حیاط تخت‌خانه می‌گویند زیرا تالار تخت پادشاهی آنجا است. روبه‌روی تالار، حیاطی است که با سنگ‌های عظیمی پوشانده شده. وسط حیاط، حوض درازی هست که آب پیوسته در آن جریان دارد. درختان میوه و گل‌هایی که در دو طرف کاشته شده‌اند هوای تازه‌ای به فضا بخشیده‌اند. طرح‌های متنوع گل نقش‌شده روی کاشی‌های درخشان دیوارهای تالارها را آراسته‌اند.

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

روبه‌روی ایوان شاهی فضای بزرگی هست که در وسط آن دو حوض همدیگر را قطع کرده‌اند. حوض بزرگ‌تر مستطیلی است اما حوض کوچک‌تر، که در درون آن قرار دارد، به سبک اسلامی و ایرانی ساخته شده است. حوض از مرمر سفید و سه فواره ساخته شده که آب از آنها وارد حوض شده و از طریق کانالی به وسط حیاط سرازیر می‌شود. فضای باغ تمیز و باطراوت است.

تالاری که تخت در آن قرار دارد به سه بخش تقسیم شده است: در وسط، ایوان شاهی است و دو اتاق کناری برای پذیرش و تشریفات در نظر گرفته شده است. این اتاق‌ها با پنجره‌های مهردار، نقاشی‌ها و شیشه‌های رنگی آراسته شده‌اند. انتهای ایوان تخت پنجره‌ی بلندی وجود دارد که تا کف تالار می‌رسد. پایه‌های پنجره از دو ستون مارپیچی از جنس مرمر یکپارچه ساخته‌ شده‌ که از مراغه آورده شده‌اند.

طرح‌های گل و بوته و شاخ و برگ روی ستون‌ها کشیده شده است. دیوار ایوان، که ستون‌ها بر آن ایستاده‌اند، با تخته سنگ‌های رخام پوشیده شده است. وسط این صفحات مرمرین، نقش نبرد شیر و اژدها که یادآور کارهای قدیمی هستند نشان داده شده است. در قسمت بالایی بنا و در تمام طول جلوخانه طاقی چوبی با نقاشی‌ها و حکاکی‌های متنوع تزئین شده‌ است.

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

سقف از ورود اشعه‌های خورشید به ایوان جلوگیری می‌کند. درست جلوی تخت‌خانه، پرده‌ی کتان بزرگی آویزان است. تصاویر شاهان، قهرمانان، زنان و جنگجویان در تالار دیده می‌شود و در انتهایش شاه‌نشین بزرگی هست که فواره‌ی حوض مرکزی‌اش قطرات آب را همچون باران بیرون می‌پاشد. بالای شاه‌نشین، پنجره‌ای قرار دارد که بخاطر رنگ آبی، قرمز، سبز و زردش پرتو خورشید به سختی می‌تواند از آن عبور کند.

طاق ایوان به قطعات متعددی تقسیم شده که هر کدام با طرح‌های خیره‌کننده‌ای پر شده‌اند. فرش‌های نفیس و جذاب و گران بزرگی کف آن را پوشانده است. وسط تالار، تختی هست که عجیب‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین چیزی است که تا به حال دیده‌ام. تخت از رخام سفید، مانند سنگ ستون‌های پشت تالار، ساخته شده و شبیه سکو است.

دو ستون کوچک در پشت تخت، آنجا که شاه تکیه می‌زند، دیده می‌شود. دورتادور تخت را مجسمه‌های کوچک تزئین کرده‌اند. تخت، با دو پایه‌ای که انگار پشت شیر خوابیده‌ای قرار گرفته، یک متر بالاتر از زمین است. دیگر بخش‌های تخت سلطنتی پایه‌هایی به شکل خدمتکاران دارند. تمام بخش‌های تخت با طلا تزئین شده است. تخت، با آن پایه‌های شبیه انسانش، بدون شک تقلیدی از تخت جمشید است. چنین توصیفی لازم بود تا خوانندگان را از فضای مراسم سلامی که در آن شرکت داشتیم آگاه کند».

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

سیاستمداران و جهانگردانی که در این دوران از ارگ تهران دیدار کردند به صورت گسترده درباره‌ی تالار سلام نوشته‌اند؛ ساموئل بنیامین (Samuel Benjamin)، اولین سفیر آمریکا در ایران، در سال ۱۲۶۱ خورشیدی ( ۱۸۸۳ میلادی) آن را در کتاب ایران و ایرانیان توصیف کرده است: «تالار سلام بهترین بخش عمارت ناصرالدین‌شاه است. با در نظر گرفتن شکوه و سقف و دیوارهای آراسته‌اش می‌توان آن را یکی از بهترین سازه‌ها دانست. در وسط تالار، میز بزرگی هست که کاملاً با روکش طلا پوشانده شده است. در دو طرف تالار، صندلی‌های دسته‌دار قرار دارد که آنها هم روکش طلا دارند».

دکتر فوریه (Dr. Fourier)، پزشک مخصوص دربار ایران بین سال‌های ۱۲۶۷ تا ۱۲۷۰ شمسی (۱۸۸۸ تا ۱۸۹۱ میلادی)، درباره‌ی کاخ ابیض می‌نویسد: «ساختمان تازه بناشده در طرف غرب ارگ به سبک دوره‌ی لویی شانزدهم است».

 

کاخ گلستان از نگاه سفرنامه‌نویسان خارجی

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

,

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

عمارت امیر نظام گروسی که بعدها به موزه‌ی قاجار تبدیل شد، یکی از موزه‌های زیبای آذربایجان شرقی و شهر تبریز است. ویژگی‌های معماری سنتی و اصیل قاجار کاملا در این عمارت مشهود است. با بازدید از این موزه به دوره‌ی قاجار سفر کنید. با بوستان گشت همراه باشید

خانه‌ی امیر نظام گروسی یکی از عمارت‌های زیبای به جا مانده از دوران قاجار است. امیر نظام گروسی که یکی از رجال سیاسی و نویسنده‌های دوره‌های قاجار بود، این خانه را در دوران ناصرالدین شاه برای خود بنا کرد. بعد از سقوط سلسله‌ی قاجار، دولت پهلوی از این ساختمان به‌عنوان اداره‌ی دارایی و اداره‌ی فرهنگ استفاده می‌کرد. ساختمان امروزی این بنا تنها بخشی از عمارت است و متاسفانه قسمت‌های دیگر آن تخریب شده است. در سال ۱۳۷۰ سازمان میراث فرهنگی این بنا را خریداری وبا پایان یافتن مرمت آن در سال ۱۳۸۵، آن را تبدیل به موزه‌ی قاجار کرد.

موقعیت جغرافیایی
موزه‌ی قاجار در یکی از محله‌های قدیمی تبریز به نام ششگلان قرار دارد. خیابان ششگلان یکی از خیابان‌هایی است که می‌توانید خانه‌های قدیمی زیادی در آن پیدا کنید. مقبره الشعرا که مدفن بیش از ۴۰۰ شاعر نامدار ایرانی از جمله شهریار، قطران و اسدی طوسی است در این خیابان قرار گرفته است. برای رفتن به این موزه می‌توانید از خیابان چایکنار و پل قاری به خیابان ثقه الاسلام در سمت راست بپیچید. موزه‌ی قاجار در سمت راست خیابان ثقه الاسلام، در خیابان فرعی شهریار و در کنار بیمارستان کودکان قرار گرفته است. در کنار این موزه، مدرسه‌ی شیخ عطار قرار دارد.

 

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

سازنده بنا
حسن‌علی گروسی مقلب به امیر نظام گروسی، از کردهای شهر بیجار و یکی از سیاستمداران و نویسندگان دوره‌ی قاجار است. وی مدتی وزیر فوائد عامه‌ ناصرالدین شاه بود. بعدها به سمت‌های وزیر مختار در انگلیس و سفیر ایران در فرانسه و عثمانی منتسب شد. او اولین کسی بود که ماشین آلات ضرب سکه، تمبر و چاپ آن را به ایران آورد. وی در تاسیس مدرسه‌ی مظفریه و رشدیه نیز مشارکت کرده بود. امیر نظام زمانی که پیشکار آذربایجان بود، این عمارت را در تبریز، شهر ولیعهد نشین قاجار، بنا کرد که هنوز هم شکوه و عظمت آن پا بر جا است. بعد از امیر نظام، والیان آذربایجان در این مکان سکونت داشتند.

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

معماری بنا
مساحت کل این عمارت ۳۰۰۰ مترمربع است و ساختمان آن در دو طبقه ساخته شده که زیر بنای آن ۱۵۰۰ مترمربع است. ایوان آن ۱۶ ستون دارد که سرستون‌های آن بسیار زیبا هستند.

عمارت دو حیاط اندرونی و بیرونی دارد و حوض‌ها و باغچه‌هایی که دور آن را فرا گرفته‌اند، زیبایی دو چندانی به این معماری قجری می‌بخشد. در فصل بهار و تابستان زمانی که درختان و گل‌ها شکوفه می‌دهند و حوض‌ها پر از آب است، گویی به بهشتی زمینی پا گذاشته‌اید.

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

پنجره‌های مشبک و شیشه‌های رنگی عمارت، پنجره‌ای رو به روزهای گذشته‌ی پر رونق و باشکوه آن است.

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

گچ‌بری‌ها و آینه‌کاری‌های داخلی عمارت جلوه‌گر هنر ایرانی است. گچ‌بری‌های نمای بیرونی نیز بسیار چشم‌گیر است.

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

وقتی وارد زیر زمین می‌شویم، حوض‌خانه‌ی بزرگی قرار دارد و ستون‌های آن و آجرکاری‌های سقف بر شکوه و اصالت آن می‌افزاید.

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

موزه‌ی قاجار تالارهای متعددی دارد که هر کدام قسمتی از تاریخ قاجار را منعکس می‌کنند.

تالارهای طبقه‌ی اول

طبقه‌ی اول شامل ۷ تالار به نام‌های تالار سکه، بافته، چینی، آبگینه، فلزات، موسیقی و تالار خاتم است.

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

تالارهای طبقه زیرزمین

در زیر زمین عمارت نیز ۶ تالار با نام‌های تالار سنگ، اسلحه، رجال و فرامین، معماری و شهرسازی، قفل و تالار فانوس است.

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

خانه امیر نظام گروسی ؛ موزه قاجار تبریز

ثبت ملی

عمارت امیر نظام گروسی در سال ۱۳۷۰ و با شماره‌ی ۱۷۴۹ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است.

 

منبع: کجارو